Conscious Dance Practices/Integral Dance/pl: Difference between revisions
Machine translation by bot |
Machine translation by bot |
||
| (8 intermediate revisions by the same user not shown) | |||
| Line 52: | Line 52: | ||
Na najbardziej podstawowym poziomie każdy człowiek ma głębokie poczucie bytu: „Istnieję i mam prawo istnieć”. | Na najbardziej podstawowym poziomie każdy człowiek ma głębokie poczucie bytu: „Istnieję i mam prawo istnieć”. | ||
Istnieję i to wystarczy. | |||
Stąd – jeśli istnieję, mogę czuć i mogę działać. Mam prawo czuć i prawo działać. | |||
Następnym kręgiem integracji jest połączenie z Innym. | |||
Nie ma mowy o integracji czysto indywidualnej. | |||
Nie mogę być całością sam z siebie, ale w relacjach z innymi natychmiast tracę ten stan. | |||
Jeśli człowiek jest naprawdę całością, przekłada się to na jakość jego relacji z innymi, w których, jeśli sobie tego życzy, zawsze może dostrzec partnerów do działania. | |||
=== Taniec ze światem === | |||
To oznacza, że mam swoje miejsce na świecie i jestem z nim w zgodzie – swoje miejsce w społeczeństwie, w kulturze i w naturze. | |||
Oznacza to, że mam pewną więź z naturą — taką, która jest dla mnie właściwa. | |||
Mogą to być bardzo proste rzeczy: na przykład ktoś lubi spacerować po parku i intuicyjnie wie, kiedy jest pora, aby tam pójść. | |||
A może czują głęboką więź z jakimś żywiołem lub siłą natury. | |||
Połączenie ze światem przejawia się również jako połączenie z kulturą — w tym sensie, że naprawdę rozumiem, która kultura na mnie wpływa, do której kultury należę i dlaczego moje gusta i preferencje są takie, jakie są. | |||
Na tym właśnie polega integracja: to, co robię w społeczeństwie, odpowiada mojemu wewnętrznemu poczuciu własnej wartości i nie ma między nimi żadnej wyraźnej sprzeczności. | |||
Mogą zdarzyć się kompromisy i kryzysy, ale strategicznie rzecz biorąc, jestem na właściwym miejscu na tym świecie. | |||
=== Taniec z wiecznością === | |||
Większość osób ćwiczących taniec zauważa, że czasami doświadczają wewnętrznego doświadczenia, które trudno wyrazić słowami – jakby jego część nie mogła zostać zwerbalizowana i leżała poza naszą świadomością. | |||
Jeśli ktoś poprzez taniec doświadczył silnego, żywego stanu, należy go zintegrować — znaleźć jego miejsce i znaczenie. | |||
Jakie miejsce zajmuje? Gdzie może być użyteczny i co go w zamian odżywia? | |||
Integral Dance zapewnia przestrzeń dla tej świętej strony doświadczenia tanecznego, stwarzając pole do spokojnego i jasnego zrozumienia — dokąd to prowadzi i dlaczego jest potrzebne. | |||
Integral Dance | |||
< | <span id="Main_Tools_of_Integral_Dance"></span> | ||
== | == Główne narzędzia Integral Dance == | ||
* Integral Dance-Terapia ruchem | |||
* Integral Dance- | * Somatyka integralna | ||
* | * Występ integralny i improwizacja | ||
* | * Taniec jako praktyka duchowa | ||
* | |||
Podstawą Integral Dance jest kilka różnych szkół improwizacji i improwizacji performatywnej z jednej strony oraz terapia skoncentrowana na ciele z drugiej. Sama terapia tańcem traktuje ruch jako język komunikacji między terapeutą a klientem. Budowanie niewerbalnych relacji terapeutycznych stanowi istotę klasycznej terapii tańcem. | |||
Kolejnym kamieniem węgielnym Integral Dance jest Authentic Movement. Co ciekawe, Authentic Movement jest jednocześnie odrębną dyscypliną, a jednocześnie niesie ze sobą poczucie integralności. Może służyć jako narzędzie terapeutyczne, może być praktyką osobistą – czasem w radzeniu sobie ze stresem, czasem jako wsparcie kreatywności, czasem jako sposób na stawienie czoła osobistym wyzwaniom, a czasem po prostu dlatego, że sam proces jest wartościowy. Jest to również praktyka duchowa. Przynajmniej w formie praktykowanej przez Janet Adler, dyscyplina Authentic Movement jest współczesną praktyką mistyczną. Oba aspekty – terapeutyczny i duchowy – zostały zgłębione w książce A. Girshona „Opowieści opowiedziane przez ciało”. | |||
Po klasycznej terapii tańcem i ruchem, szczególnie w latach 70. i 90. XX wieku, pojawiła się znacząca wiedza, związana z technikami somatycznymi. Z jednej strony, mają one wiele wspólnego z podejściami opartymi na tańcu i ruchu, ale są klasyfikowane pod inną etykietą. Terapeuci somatyczni często mają odrębne stowarzyszenia zawodowe, używają nieco innych narzędzi i czerpią z odrębnej bazy wiedzy. Jednak podstawy i cele są bardzo podobne. Podejście somatyczne znacząco wzbogaciło rozumienie tańca, ruchu i rozwoju człowieka. Dobrze integruje się również z odkryciami neuronauki – dziedziny, która musi być dziś włączona do badań. Naturalnie, terapia tańcem i psychoterapia w ogóle dążą do zrozumienia i zintegrowania tej wiedzy, odnosząc ją do praktycznych technik terapeutycznych. | |||
Poza tym istnieją praktyki, które nie skupiają się na kreatywności czy terapii jako takiej, ale raczej na tańcu jako rytuale lub modlitwie – tańcu jako formie praktyki duchowej. | |||
Zatem Integral Dance opiera się na wielu fundamentach: improwizacji, terapii, Authentic Movement, tańcu jako praktyce duchowej oraz podejściach somatycznych, czyli zorientowanych na ciało. Integral Dance to proces, który pomaga nam zrozumieć, jak wszystkie te elementy są ze sobą powiązane. Łącząc te formy wiedzy, możemy jaśniej i precyzyjniej – a co najważniejsze, pozostając w kontakcie z samym sobą i swoimi intencjami – wykorzystać Integral Dance do samopoznania, rozwoju osobistego i zwiększenia zaangażowania w życie. | |||
<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | ||
Latest revision as of 10:56, 15 February 2026

Integral Dance (stworzony przez Aleksander Girshon) to taniec prowadzący do większej całości. Pomaga utrzymać głęboką więź z samym sobą (na poziomie ciała i świadomości), łączy nas w szczególny sposób z innymi, pomaga poczuć przynależność do świata (do natury i sztuki) oraz do czegoś większego, co trudno wyrazić słowami (poziom duchowy). Co więcej, te połączenia są z natury dynamiczne.
„Integral Dance zrodziło się z pragnienia ucieleśnienia w praktyce tańca jako ścieżki do pełni i ze zrozumienia, że taka ścieżka to coś więcej niż terapia. Podoba mi się powiedzenie: Dobra terapia się kończy, ale taniec jest nieskończony”.
Moim zdaniem cele terapeutyczne są celowe, sytuacyjne i jasno określone — ale taniec może towarzyszyć całemu ludzkiemu życiu.
Taniec, który może towarzyszyć całemu ludzkiemu życiu, ze wszystkim, co się w nim znajduje — to jest Integral Dance.”
— A. Girshon
Podstawowe zasady Integral Dance
1. Ciało i świadomość są nierozłączne
Każdy wyraz żywej osoby, niezależnie od tego, jak się prezentuje, zawsze ma swoją cielesną reprezentację. Wszystko, czego doświadczamy, myślimy i decydujemy, jest ucieleśnione. Mózg jest częścią ciała — to proste, ale istotne zrozumienie.
Kiedy ktoś się prezentuje, opowiada swoją historię lub wyraża swoje uczucia, zawsze zwracamy uwagę na to, jak przejawia się to na poziomie fizycznym — poprzez mimikę twarzy, drobne gesty, zmiany postawy, zmiany napięcia mięśni lub intonacji głosu.
2. Człowiek jest procesem, a nie przedmiotem
Należy postrzegać człowieka jako rozwijający się, wielowymiarowy proces.
Pierwszy wniosek z tej zasady: każda sytuacja, która istnieje tu i teraz, ma swoją historię – człowiek przeszedł przez określone etapy, fazy i epizody rozwoju. Drugi wniosek: ta sytuacja będzie trwała, ta historia się nie skończyła.
W pewnym sensie pokrywa się to z egzystencjalnym pojmowaniem człowieka jako niedokończonego projektu.
Pytamy: Co się wciąż porusza? Co się ciągle zmienia? Jaki proces się rozwija?
3. We wszystkim można dostrzec taniec i partnerów do ruchu
Ta trzecia zasada wynika z poprzedniego pytania: Czym jest ten proces? I tu dochodzimy do tańca.
Jeśli taniec rozumiemy jako wielowymiarowy, skoordynowany proces, ważne jest znalezienie odpowiedniego miejsca dla każdego doświadczenia.
Na przykład: „Ta sytuacja mi nie odpowiada, ponieważ jakaś część mnie nie jest w stanie jej zaakceptować”.
Albo: „Pozycja, w której się znajduję, ogranicza mnie i nie pozwala mi zaakceptować tego, co się dzieje”.
Z holistycznego, integralnego punktu widzenia nie możemy niczego pominąć. W tym sensie rozumiemy taniec naprawdę szeroko i każdą sytuację życiową możemy postrzegać jako taniec, a jej uczestników jako partnerów w ruchu.
Cztery poziomy integracji w Integral Dance
Taniec z samym sobą
Podstawowymi wartościami Integral Dance są wolność, kreatywność, pełnia i troska (przede wszystkim — troska o siebie).
Słuchanie własnego rytmu, słuchanie swoich głębokich pragnień, słuchanie swojej autentyczności — to są cechy, których uczy się człowiek.
I naturalne jest, że kiedy człowiek uczy się dbać o siebie, zaczyna budować relacje z innymi w jakościowo inny sposób.
Prawdziwa troska o siebie to umiejętność bycia wolnym i tworzenia.
Zatańcz z kimś innym
Na najbardziej podstawowym poziomie każdy człowiek ma głębokie poczucie bytu: „Istnieję i mam prawo istnieć”.
Istnieję i to wystarczy.
Stąd – jeśli istnieję, mogę czuć i mogę działać. Mam prawo czuć i prawo działać.
Następnym kręgiem integracji jest połączenie z Innym.
Nie ma mowy o integracji czysto indywidualnej.
Nie mogę być całością sam z siebie, ale w relacjach z innymi natychmiast tracę ten stan.
Jeśli człowiek jest naprawdę całością, przekłada się to na jakość jego relacji z innymi, w których, jeśli sobie tego życzy, zawsze może dostrzec partnerów do działania.
Taniec ze światem
To oznacza, że mam swoje miejsce na świecie i jestem z nim w zgodzie – swoje miejsce w społeczeństwie, w kulturze i w naturze.
Oznacza to, że mam pewną więź z naturą — taką, która jest dla mnie właściwa.
Mogą to być bardzo proste rzeczy: na przykład ktoś lubi spacerować po parku i intuicyjnie wie, kiedy jest pora, aby tam pójść.
A może czują głęboką więź z jakimś żywiołem lub siłą natury.
Połączenie ze światem przejawia się również jako połączenie z kulturą — w tym sensie, że naprawdę rozumiem, która kultura na mnie wpływa, do której kultury należę i dlaczego moje gusta i preferencje są takie, jakie są.
Na tym właśnie polega integracja: to, co robię w społeczeństwie, odpowiada mojemu wewnętrznemu poczuciu własnej wartości i nie ma między nimi żadnej wyraźnej sprzeczności.
Mogą zdarzyć się kompromisy i kryzysy, ale strategicznie rzecz biorąc, jestem na właściwym miejscu na tym świecie.
Taniec z wiecznością
Większość osób ćwiczących taniec zauważa, że czasami doświadczają wewnętrznego doświadczenia, które trudno wyrazić słowami – jakby jego część nie mogła zostać zwerbalizowana i leżała poza naszą świadomością.
Jeśli ktoś poprzez taniec doświadczył silnego, żywego stanu, należy go zintegrować — znaleźć jego miejsce i znaczenie.
Jakie miejsce zajmuje? Gdzie może być użyteczny i co go w zamian odżywia?
Integral Dance zapewnia przestrzeń dla tej świętej strony doświadczenia tanecznego, stwarzając pole do spokojnego i jasnego zrozumienia — dokąd to prowadzi i dlaczego jest potrzebne.
Główne narzędzia Integral Dance
- Integral Dance-Terapia ruchem
- Somatyka integralna
- Występ integralny i improwizacja
- Taniec jako praktyka duchowa
Podstawą Integral Dance jest kilka różnych szkół improwizacji i improwizacji performatywnej z jednej strony oraz terapia skoncentrowana na ciele z drugiej. Sama terapia tańcem traktuje ruch jako język komunikacji między terapeutą a klientem. Budowanie niewerbalnych relacji terapeutycznych stanowi istotę klasycznej terapii tańcem.
Kolejnym kamieniem węgielnym Integral Dance jest Authentic Movement. Co ciekawe, Authentic Movement jest jednocześnie odrębną dyscypliną, a jednocześnie niesie ze sobą poczucie integralności. Może służyć jako narzędzie terapeutyczne, może być praktyką osobistą – czasem w radzeniu sobie ze stresem, czasem jako wsparcie kreatywności, czasem jako sposób na stawienie czoła osobistym wyzwaniom, a czasem po prostu dlatego, że sam proces jest wartościowy. Jest to również praktyka duchowa. Przynajmniej w formie praktykowanej przez Janet Adler, dyscyplina Authentic Movement jest współczesną praktyką mistyczną. Oba aspekty – terapeutyczny i duchowy – zostały zgłębione w książce A. Girshona „Opowieści opowiedziane przez ciało”.
Po klasycznej terapii tańcem i ruchem, szczególnie w latach 70. i 90. XX wieku, pojawiła się znacząca wiedza, związana z technikami somatycznymi. Z jednej strony, mają one wiele wspólnego z podejściami opartymi na tańcu i ruchu, ale są klasyfikowane pod inną etykietą. Terapeuci somatyczni często mają odrębne stowarzyszenia zawodowe, używają nieco innych narzędzi i czerpią z odrębnej bazy wiedzy. Jednak podstawy i cele są bardzo podobne. Podejście somatyczne znacząco wzbogaciło rozumienie tańca, ruchu i rozwoju człowieka. Dobrze integruje się również z odkryciami neuronauki – dziedziny, która musi być dziś włączona do badań. Naturalnie, terapia tańcem i psychoterapia w ogóle dążą do zrozumienia i zintegrowania tej wiedzy, odnosząc ją do praktycznych technik terapeutycznych.
Poza tym istnieją praktyki, które nie skupiają się na kreatywności czy terapii jako takiej, ale raczej na tańcu jako rytuale lub modlitwie – tańcu jako formie praktyki duchowej.
Zatem Integral Dance opiera się na wielu fundamentach: improwizacji, terapii, Authentic Movement, tańcu jako praktyce duchowej oraz podejściach somatycznych, czyli zorientowanych na ciało. Integral Dance to proces, który pomaga nam zrozumieć, jak wszystkie te elementy są ze sobą powiązane. Łącząc te formy wiedzy, możemy jaśniej i precyzyjniej – a co najważniejsze, pozostając w kontakcie z samym sobą i swoimi intencjami – wykorzystać Integral Dance do samopoznania, rozwoju osobistego i zwiększenia zaangażowania w życie.