Conscious Dance Practices/Contact Improvisation/nl: Difference between revisions
Machine translation by bot (draft, needs review) |
Machine translation by bot (draft, needs review) |
||
| Line 8: | Line 8: | ||
'Contactimprovisatie' is een vorm van geïmproviseerde dans gebaseerd op gedeeld gewicht, fysiek contact, momentum en responsief luisteren tussen lichamen. Het onderzoekt beweging door middel van aanraking, zwaartekracht, balans en flow, waarbij de nadruk ligt op keuzes die in realtime worden gemaakt in plaats van op choreografie. | 'Contactimprovisatie' is een vorm van geïmproviseerde dans gebaseerd op gedeeld gewicht, fysiek contact, momentum en responsief luisteren tussen lichamen. Het onderzoekt beweging door middel van aanraking, zwaartekracht, balans en flow, waarbij de nadruk ligt op keuzes die in realtime worden gemaakt in plaats van op choreografie. | ||
Deze vorm wordt wereldwijd beoefend in lessen, jamsessies, workshops en voorstellingen, en wordt algemeen beschouwd als een van de fundamentele praktijken die de hedendaagse improvisatiedans en bewuste beweging beïnvloeden. | |||
== Oorsprong == | |||
= | Contactimprovisatie werd in 1972 geïnitieerd door Steve Paxton, een Amerikaanse danser en choreograaf die geassocieerd wordt met postmoderne dans. De vorm ontstond uit Paxtons onderzoek naar zwaartekracht, reflexen, vallen en fysieke dialoog, en werd voor het eerst publiekelijk gepresenteerd via voorstellingen en workshops in de Verenigde Staten. | ||
Contactimprovisatie ontwikkelde zich vanaf het begin als een open, evoluerende praktijk in plaats van een gecodificeerde techniek, en verspreidde zich door uitwisseling tussen gelijkgestemden, experimenten en gezamenlijke oefeningen. | |||
== Kernprincipes == | |||
= | Contactimprovisatie wordt geleid door een aantal kernprincipes: | ||
* '''Fysiek luisteren''' — aandacht besteden aan aanraking, druk en bewegingssignalen. | |||
* ''' | |||
* '''Gedeeld gewicht''' — het verkennen van ondersteuning, tegenwicht en het dragen van gewicht tussen lichamen. | |||
* '''Momentum en flow''' — werken met inertie, vallen en herstel. | |||
* ''' | |||
* '''Improvisatie''' — beweging ontstaat spontaan als reactie op de huidige omstandigheden. | |||
* '''Geen hiërarchie''' — er zijn geen vooraf gedefinieerde leider-volgerrollen. | |||
De praktijk hecht meer waarde aan gevoel, waarneming en aanpassingsvermogen dan aan esthetische vorm. | |||
== Oefening == | |||
Contactimprovisatie wordt doorgaans beoefend in: | |||
* '''lessen''' — gestructureerde verkenningen van vaardigheden zoals rollen, vallen, tillen en voelen. | |||
* '''jamsessies''' — open sessies waarin dansers vrijelijk bewegingen verkennen in paren of groepen. | |||
* '''voorstellingen''' — geïmproviseerde of semi-geïmproviseerde presentaties. | |||
De bewegingen variëren van subtiele gewichtsverschuivingen tot dynamische lifts en drops. Dansers onderhandelen voortdurend over grenzen, veiligheid en toestemming door middel van lichaamsbewustzijn en communicatie. | |||
Er is geen vaste choreografie. Beweging ontstaat door fysieke interactie, aandacht voor de zwaartekracht en responsiviteit op partners en de ruimte. | |||
<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | ||
Revision as of 00:20, 10 February 2026
| This page was automatically translated. This translation may contain errors or inaccuracies. You can help improve it by editing the page. |
'Contactimprovisatie' is een vorm van geïmproviseerde dans gebaseerd op gedeeld gewicht, fysiek contact, momentum en responsief luisteren tussen lichamen. Het onderzoekt beweging door middel van aanraking, zwaartekracht, balans en flow, waarbij de nadruk ligt op keuzes die in realtime worden gemaakt in plaats van op choreografie.
Deze vorm wordt wereldwijd beoefend in lessen, jamsessies, workshops en voorstellingen, en wordt algemeen beschouwd als een van de fundamentele praktijken die de hedendaagse improvisatiedans en bewuste beweging beïnvloeden.
Oorsprong
Contactimprovisatie werd in 1972 geïnitieerd door Steve Paxton, een Amerikaanse danser en choreograaf die geassocieerd wordt met postmoderne dans. De vorm ontstond uit Paxtons onderzoek naar zwaartekracht, reflexen, vallen en fysieke dialoog, en werd voor het eerst publiekelijk gepresenteerd via voorstellingen en workshops in de Verenigde Staten.
Contactimprovisatie ontwikkelde zich vanaf het begin als een open, evoluerende praktijk in plaats van een gecodificeerde techniek, en verspreidde zich door uitwisseling tussen gelijkgestemden, experimenten en gezamenlijke oefeningen.
Kernprincipes
Contactimprovisatie wordt geleid door een aantal kernprincipes:
- Fysiek luisteren — aandacht besteden aan aanraking, druk en bewegingssignalen.
- Gedeeld gewicht — het verkennen van ondersteuning, tegenwicht en het dragen van gewicht tussen lichamen.
- Momentum en flow — werken met inertie, vallen en herstel.
- Improvisatie — beweging ontstaat spontaan als reactie op de huidige omstandigheden.
- Geen hiërarchie — er zijn geen vooraf gedefinieerde leider-volgerrollen.
De praktijk hecht meer waarde aan gevoel, waarneming en aanpassingsvermogen dan aan esthetische vorm.
Oefening
Contactimprovisatie wordt doorgaans beoefend in:
- lessen — gestructureerde verkenningen van vaardigheden zoals rollen, vallen, tillen en voelen.
- jamsessies — open sessies waarin dansers vrijelijk bewegingen verkennen in paren of groepen.
- voorstellingen — geïmproviseerde of semi-geïmproviseerde presentaties.
De bewegingen variëren van subtiele gewichtsverschuivingen tot dynamische lifts en drops. Dansers onderhandelen voortdurend over grenzen, veiligheid en toestemming door middel van lichaamsbewustzijn en communicatie.
Er is geen vaste choreografie. Beweging ontstaat door fysieke interactie, aandacht voor de zwaartekracht en responsiviteit op partners en de ruimte.
Touch, safety, and consent
Touch is central to Contact Improvisation. As a result, contemporary practice places strong emphasis on:
- consent and personal boundaries,
- clear communication (verbal and non-verbal),
- self-responsibility and care for others,
- adaptability to different bodies, abilities, and comfort levels.
Many communities explicitly articulate jam agreements and safety guidelines.
Music and environment
Contact Improvisation may be practiced with music, live sound, or in silence. Silence is often used to heighten attention to physical sensation and partner communication. Music, when present, functions as a supportive atmosphere rather than a driving structure.
Community and transmission
Contact Improvisation has no central governing body or certification system. Knowledge is transmitted through:
- workshops and festivals,
- local classes and jams,
- peer learning and mentorship.
This decentralised structure has contributed to the form’s adaptability and global spread.
Influence and legacy
Contact Improvisation has had significant influence on:
- contemporary dance and performance,
- somatic movement practices,
- conscious dance modalities,
- physical theatre and experimental performance.
Many later conscious dance practices draw from Contact Improvisation’s principles of presence, improvisation, and embodied dialogue.
Relationship to conscious dance
While Contact Improvisation is not inherently a meditation or therapeutic practice, it is widely recognised as a key ancestor of the conscious dance field. Its emphasis on awareness, relational movement, and improvisation strongly influenced later practices such as 5Rhythms, Open Floor, and other movement meditation forms.
External links
- Contact Improvisation - Canada: https://www.contactimprov.ca