Authentic Movement

Authentic Movement'' არის ჭვრეტითი მოძრაობის პრაქტიკა, რომელიც ორიენტირებულია განსახიერებულ ცნობიერებაზე, შინაგან მოსმენასა და რელაციურ მოწმეობაზე. იგი ხასიათდება შინაგანი იმპულსიდან გამომდინარე სპონტანური მოძრაობით, რომელიც პრაქტიკულად ხორციელდება მკაფიოდ განსაზღვრულ კონტეინერში, რომელიც მოიცავს მოძრავის და მოწმის როლებს.

Authentic Movement საერთაშორისო დონეზე გამოიყენება თერაპიულ, საგანმანათლებლო, მხატვრულ და კონტემპლატიურ კონტექსტებში. ის ხშირად აღწერილია, როგორც დისციპლინა და არა როგორც ცეკვის ფორმა, რომელიც ხაზს უსვამს ცნობიერებას, ყოფნას და მნიშვნელობის შექმნას შესრულებაზე ან ესთეტიკურ შედეგზე მეტად.

წარმოშობა

Authentic Movement მე-20 საუკუნის შუა ხანებში გაჩნდა მოცეკვავისა და იუნგის ანალიტიკოსის, მერი სტარკს უაითჰაუსის ნაშრომის წყალობით. უაითჰაუსმა თანამედროვე ცეკვის, სიღრმისეული ფსიქოლოგიისა და აქტიური წარმოსახვის გავლენა მოახდინა და შეიმუშავა პრაქტიკა, რომელიც არაცნობიერ მასალას, მოძრაობასა და შეგნებულ ცნობიერებას აკავშირებდა.

მისი ნაშრომი შემდგომში განავითარეს და გადასცეს მოგვიანებით მოღვაწე პრაქტიკოსებმა, მათ შორის „ჯანეტ ადლერმა“, რომლებმაც Authentic Movement ჩამოაყალიბეს, როგორც ფორმალური დისციპლინა ეთიკური საფუძვლებით, მკაფიო ენით და გრძელვადიანი სასწავლო გზებით.

ძირითადი პრინციპები

Authentic Movement რამდენიმე ძირითად პრინციპს ეფუძნება:

• შინაგანი იმპულსი — მოძრაობა წარმოიქმნება შეგრძნებიდან, გამოსახულებიდან, ემოციიდან ან შინაგანად აღქმული იმპულსიდან.
• ყოფნა — მდგრადი ყურადღება მოცემულ მომენტში განცდილ გამოცდილებაზე.
• მოწმობა — არაგანსჯისმიერი, რეცეპტული ყოფნა, რომელიც აკვირდება მოძრაობას ინტერპრეტაციის გარეშე.
• დიფერენციაცია — საკუთარ თავსა და სხვას, მოძრავ პირსა და მოწმეს შორის საზღვრების გაცნობიერების ამაღლება.
• ინტეგრაცია — გამოცდილების რეფლექსია ენისა და მნიშვნელობის მეშვეობით მოძრაობის შემდეგ.

The practice prioritises direct experience and reflection over instruction or technique.

Practice

A typical Authentic Movement session involves:

• one or more movers who close their eyes and follow internal impulses into movement,
• one or more witnesses who maintain a grounded, attentive presence,
• a period of verbal reflection following the movement phase.

Movers do not plan or choreograph movement. Instead, they attend to bodily sensations, emotions, memories, and imagery as they arise. Witnesses observe with restraint, cultivating awareness of their own responses while refraining from interpretation or intervention.

Sessions may be practiced one-to-one, in small groups, or within long-term practice groups.

The role of the witness

The role of the witness is central to Authentic Movement. Witnessing involves:

• tracking the mover without judgement,
• maintaining awareness of one’s own sensations and projections,
• supporting safety, containment, and clarity of the practice space.

Over time, practitioners may develop the capacity to witness both others and themselves simultaneously, sometimes described as the inner witness.

Language and reflection

Following movement, participants often engage in spoken reflection. Language is used carefully and intentionally, typically emphasising:

• first-person statements,
• descriptions of direct experience,
• differentiation between observation, feeling, and interpretation.

This reflective phase supports integration of embodied experience into conscious awareness.

Training and transmission

Authentic Movement is transmitted through long-term study rather than standardised certification. Training pathways may include:

• sustained personal practice,
• supervised practice groups,
• mentorship and apprenticeship,
• study of ethics, boundaries, and psychological awareness.

Some organisations and teachers describe Authentic Movement explicitly as a discipline, emphasising responsibility, containment, and ethical clarity.

Applications

Authentic Movement is used in a range of contexts, including:

• psychotherapy and counselling,
• dance and movement education,
• somatic and expressive arts practice,
• contemplative and spiritual inquiry,
• creative and performance research.

Relationship to conscious dance

Authentic Movement is closely related to the conscious dance field through its emphasis on awareness, embodiment, and non-judgement. It differs from many conscious dance practices in its minimal use of music, absence of group dance structures, and strong focus on witnessing and reflection.

It has significantly influenced later movement meditation practices, somatic psychology, and embodied contemplative disciplines.

External links

• Discipline of Authentic Movement: https://disciplineofauthenticmovement.com/