Authentic Movement

Authentic Movement to kontemplacyjna praktyka ruchu skupiona na ucieleśnionej świadomości, wewnętrznym słuchaniu i relacyjnym obserwowaniu. Charakteryzuje się spontanicznym ruchem wynikającym z wewnętrznego impulsu, praktykowanym w jasno zdefiniowanym kontekście, obejmującym role ruchomionego i świadka.

Authentic Movement jest praktykowany na całym świecie w kontekście terapeutycznym, edukacyjnym, artystycznym i kontemplacyjnym. Często jest opisywany jako dyscyplina, a nie forma tańca, kładąc nacisk na świadomość, obecność i nadawanie znaczenia, a nie na performans czy efekt estetyczny.

Początki

Authentic Movement narodziło się w połowie XX wieku dzięki pracy Mary Starks Whitehouse', tancerki i analityczki jungowskiej. Whitehouse czerpała inspirację z tańca współczesnego, psychologii głębi i aktywnej wyobraźni, rozwijając praktykę łączącą nieświadomy materiał, ruch i świadomą świadomość.

Jej prace zostały rozwinięte i przekazane później przez innych praktyków, w tym Janet Adler, która sformułowała Authentic Movement jako formalną dyscyplinę z podstawami etycznymi, jasnym językiem i długoterminowymi ścieżkami kształcenia.

Podstawowe zasady

Authentic Movement opiera się na kilku podstawowych zasadach:

• Impuls wewnętrzny — ruch powstaje z doznań, obrazów, emocji lub impulsów odczuwanych wewnętrznie.
• Obecność — stała uwaga skupiona na doświadczeniu w danej chwili.
• Bycie świadkiem — bezstronna, receptywna obecność, która obserwuje ruch bez interpretacji.
• Różnicowanie — kultywowanie świadomości granic między sobą a innymi, poruszającym się a świadkiem.
• Integracja — refleksja nad doświadczeniem poprzez język i znaczenie po ruchu.

Praktyka ta kładzie nacisk na bezpośrednie doświadczenie i refleksję, a nie na instrukcje i technikę.

Praktyka

Typowa sesja Authentic Movement obejmuje:

• jednego lub więcej ruchomych, którzy zamykają oczy i podążają za wewnętrznymi impulsami,
• jednego lub więcej świadków, którzy utrzymują stabilną, uważną obecność,
• okres werbalnej refleksji po fazie ruchu.

Osoby przeprowadzające ruch nie planują ani nie układają choreografii ruchu. Zamiast tego skupiają się na doznaniach cielesnych, emocjach, wspomnieniach i obrazach w miarę ich pojawiania się. Świadkowie obserwują z umiarem, kultywując świadomość własnych reakcji, jednocześnie powstrzymując się od interpretacji lub interwencji.

Sesje mogą odbywać się indywidualnie, w małych grupach lub w ramach długoterminowych grup ćwiczeniowych.

Rola świadka

Rola świadka jest kluczowa dla Authentic Movement. Bycie świadkiem obejmuje:

• śledzenie osoby poruszającej się bez osądzania,
• utrzymywanie świadomości własnych odczuć i projekcji,
• wspieranie bezpieczeństwa, kontroli i przejrzystości przestrzeni praktyki.

Z czasem u praktykujących może rozwinąć się umiejętność jednoczesnego bycia świadkiem innych i samego siebie, co czasami określa się mianem świadka wewnętrznego.

Język i refleksja

Po ruchu uczestnicy często angażują się w refleksję werbalną. Język jest używany ostrożnie i celowo, zazwyczaj kładąc nacisk na:

• wypowiedzi w pierwszej osobie,
• opisy bezpośrednich doświadczeń,
• rozróżnienie między obserwacją, odczuciem a interpretacją.

Faza refleksyjna wspomaga integrację ucieleśnionego doświadczenia ze świadomą uwagą.

Szkolenie i przekazywanie wiedzy

Authentic Movement jest przekazywane poprzez długotrwałą naukę, a nie poprzez standaryzowaną certyfikację. Ścieżki szkoleniowe mogą obejmować:

• stałą praktykę osobistą,
• nadzorowane grupy praktyczne,
• mentoring i praktyki,
• naukę etyki, granic i świadomości psychologicznej.

Niektóre organizacje i nauczyciele opisują Authentic Movement wprost jako dyscyplinę, kładąc nacisk na odpowiedzialność, powściągliwość i jasność etyczną.

Zastosowania

Authentic Movement jest wykorzystywane w wielu kontekstach, w tym:

• psychoterapia i poradnictwo,
• edukacja taneczno-ruchowa,
• praktyka somatyczna i ekspresyjna,
• badania kontemplacyjne i duchowe,
• badania kreatywne i performatywne.

Związek ze świadomym tańcem

Authentic Movement jest ściśle powiązany z obszarem świadomego tańca poprzez nacisk na świadomość, ucieleśnienie i brak osądu. Różni się od wielu praktyk świadomego tańca minimalnym wykorzystaniem muzyki, brakiem struktur grupowych oraz silnym naciskiem na bycie świadkiem i refleksję.

Miał on znaczący wpływ na późniejsze praktyki medytacji ruchowej, psychologię somatyczną i ucieleśnione dyscypliny kontemplacyjne.

Linki zewnętrzne

• Dyscyplina Authentic Movement: https://disciplineofauthenticmovement.com/