Ecstatic Dance
Ecstatic Dance to forma swobodnej, niewerbalnej praktyki ruchowej, zakorzenionej w zasadach samoekspresji, ucieleśnienia i wspólnoty. Zazwyczaj odbywa się w środowisku wolnym od substancji psychoaktywnych, gdzie uczestnicy chodzą boso, zachęcając ich do swobodnego poruszania się w rytm muzyki, bez instrukcji, choreografii i oczekiwań. Praktyka ta rozwinęła się w globalny ruch, obejmujący różnorodne wpływy kulturowe, duchowe i terapeutyczne.[1]
Przegląd
Sesje Ecstatic Dance są zazwyczaj prowadzone przez DJ-a lub kuratora muzycznego, który tworzy falową muzyczną podróż, zachęcającą do emocjonalnej eksploracji, katharsis i ucieleśnionej obecności. Tancerze są zachęcani do poruszania się w sposób, w jaki czują, podążając za rytmem muzyki i własnymi wewnętrznymi impulsami.
Praktyka ta promuje bezpieczną, inkluzywną przestrzeń opartą na kilku podstawowych zasadach:
- Zakaz rozmów na parkiecie
- Taniec boso (chyba że jest to konieczne ze względów medycznych)
- Zakaz spożywania narkotyków i alkoholu
- Szanuj siebie i innych
Niniejsze wytyczne pomagają rozwijać uważną świadomość, obecność i więź.
Historia i korzenie
Chociaż współczesny format Ecstatic Dance zyskał popularność na początku XXI wieku w miejscach takich jak Hawaje i obszar Zatoki San Francisco, jego głębsze korzenie tkwią w starożytnych i rdzennych praktykach ruchu ekstatycznego.
Obecny format Ecstatic Dance został ukształtowany przez kluczowe postacie, takie jak Max Fathom, Donna Carroll i Tyler Blank, którzy współtworzyli społeczność Oakland Ecstatic Dance w 2008 roku.[2] Ich model, inspirowany magazynem Conscious Dancer Magazine i pracą 5Rytmów Gabrielle Roth, kładł nacisk na swobodę ruchu, świadomą intencję i środowiska wspierane przez społeczność.
Od tego czasu praktyka ta rozprzestrzeniła się na cały świat, a lokalne społeczności i animatorzy dostosowali format do swoich unikalnych kontekstów kulturowych i społecznych. Nie ma jednej organizacji zarządzającej wszystkimi wydarzeniami Ecstatic Dance; jest to zdecentralizowany ruch open source.
Struktura muzyczna
Typowa podróż Ecstatic Dance trwa od 90 minut do 2 godzin i przebiega według schematu energetycznego:
- Przybycie/Rozgrzewka: Delikatna, nastrojowa muzyka, która zachęca uczestników do wejścia w stan obecności
- Budowa: Rytmiczna muzyka przyspiesza tempo i dodaje energii
- Szczyt/Uwolnienie: Muzyka o wysokiej energii, wspierająca ekspresję całego ciała
- Integracja: Wolniejsza, uziemiająca muzyka, wspierająca refleksję i wyciszenie
Muzyka często obejmuje różnorodne gatunki, od instrumentów perkusyjnych plemiennych i elektroniki po muzykę świata, muzykę akustyczną, ambient i kompozycje klasyczne.
Społeczność i globalny zasięg
Ecstatic Dance stał się ruchem o zasięgu globalnym, z cotygodniowymi lub comiesięcznymi wydarzeniami odbywającymi się w miastach na całym świecie. Choć każda społeczność może mieć inny charakter, często łączą je fundamentalne zasady milczenia, trzeźwości i ruchu boso.
Popularne koncentratory obejmują:
- Ecstatic Dance Oakland (USA)
- Ecstatic Dance Hawaje (USA)
- Ecstatic Dance Amsterdam (Holandia)
- Ecstatic Dance Koh Phangan (Tajlandia)
Globalny katalog społeczności Ecstatic Dance jest prowadzony pod adresem ecstaticdance.org.
Korzyści
Praktykujący Ecstatic Dance zgłaszają szeroki zakres korzyści:
- Redukcja stresu i uwolnienie emocjonalne
- Zwiększona samoświadomość i pewność siebie
- Poprawa sprawności fizycznej i koordynacji
- Więzi społeczne i niewerbalne kontakty społeczne
- Wgląd duchowy lub odmienne stany świadomości (w niektórych przypadkach)
Porównanie z innymi praktykami
Ecstatic Dance ma wspólne cechy z innymi metodami świadomego ruchu, ale tym, co wyróżnia Ecstatic Dance, jest struktura prowadzona przez DJ-a, etos skupiony na społeczności i brak formalnej facylitacji. Format jest zazwyczaj bardziej przystępny dla nowicjuszy i mniej ustrukturyzowany niż metody mapowane.
