InnerMotion - The Guidebook - Why I Wrote This Guidebook
| Deze pagina is automatisch vertaald. Deze vertaling kan fouten of onnauwkeurigheden bevatten. Je kunt helpen om het te verbeteren door de pagina te bewerken. |
Het begon allemaal op een avond in 1993. Ik was een onrustige dertienjarige, vol verwachting voor mijn allereerste rave. Terwijl ik in mijn kamer stond, niet wetend wat ik kon verwachten, kwam mijn oudere zus binnen, glimlachte en gaf me een simpel advies: "Doe gewoon je ogen dicht, luister naar de muziek en dans." Ik volgde haar advies op en het was precies wat ik nodig had. Ik had zelden eerder op dat soort muziek gedanst, maar die avond, toen de elektronische beats de kamer vulden, sloot ik mijn ogen en begon te bewegen. Het voelde geweldig en ik was er meteen dol op! Het was alsof iets in mij op dat exacte moment had gewacht. Ik realiseerde het me toen nog niet, maar die avond legde de basis voor een connectie met muziek en beweging die de rest van mijn leven zou bepalen.
Vanaf dat moment werden technoclubs mijn toevluchtsoord en mijn leerschool. Elke avond dat ik danste, leerde ik een levendige gemeenschap kennen – een zelfgekozen familie vol inspirerende mensen en transformerende ideeën. De krachtige energie van de ravescene in Belgrado in de jaren 90 vormde het perfecte decor voor mijn groei en ontdekkingstocht. Dansen werd meer dan alleen een hobby; het ontwikkelde zich tot een essentiële bezigheid die me hielp stress te beheersen, emoties te verwerken en weer in contact te komen met mezelf. Zelfs nu, tweeëndertig jaar later, blijft uitgaan een essentieel onderdeel van mijn leven, een gekoesterd ritueel van vreugde, ontspanning en zelfontdekking.
Jarenlang danste ik puur op instinct, zonder structuur of begeleiding. Dat veranderde in 2016, toen mijn reis een krachtige nieuwe wending nam dankzij mijn psychotherapeut en mentor, Hana Stamatović. Ze nodigde me uit voor een van haar Open Floor-workshops, die een unieke mix van beweging en psychologische verkenning boden. Vanaf de allereerste sessie was ik verkocht. Ik begon te begrijpen dat dans niet alleen fysiek was, maar ook diep helend, transformerend en onthullend kon zijn. Hana's lessen over belichaming, aarding, mindfulness en emotionele expressie raakten een gevoelige snaar bij me, en ik merkte dat ik elk inzicht en elke oefening zorgvuldig documenteerde, in de hoop alles wat ik leerde vast te houden.
Een onvergetelijke workshop werd een keerpunt in mijn relatie met dans. Voor de laatste sessie van onze zeven weken durende cyclus werden we uitgenodigd om in kostuum te komen, als een manier om een nieuwe versie van onszelf te belichamen en uit te drukken die door het dansproces was ontstaan. Ik koos ervoor om mijn handen te veranderen in levende herinneringen aan alles wat Hana me had geleerd, door ze te bedekken met symbolen die een soort 'spiekbriefje' vormden, gebaseerd op de aantekeningen die ik in de loop der jaren had verzameld.
Tijdens onze volgende therapiesessie vroeg Hana me: "Hoe zou je het vinden om docent te worden in een discipline als deze? Je hebt er aanleg voor. Je ouders zijn allebei docent, en je gedetailleerde aantekeningen, gecombineerd met je wetenschappelijke geest, zouden je er uitstekend in maken." Ik lachte en zei: "Nee, dat is niets voor mij - ik zie mezelf niet lesgeven aan een groep mensen." Toch was alles binnen drie jaar drastisch veranderd.
Toen Hana op 4 november 2022 overleed, was onze dansgemeenschap diepbedroefd. Ze had een zeldzaam talent om mensen te begeleiden naar een diepere verbinding met zichzelf door middel van dans. Er was iets bijzonders aan de manier waarop ze een veilige ruimte creëerde; het was kalm, intuïtief en vol aanwezigheid en liefde. Ze gaf niet alleen bewegingsles; ze hielp mensen zich veilig genoeg te voelen om volledig zichzelf te zijn. Door haar werk hebben velen van ons doorbraken ervaren waarvan we niet eens wisten dat we ze nodig hadden. Ze was werkelijk uniek. Na haar dood voelde ik een stille maar sterke drang om de kennis over dans die ze met me had gedeeld, verder te onderzoeken.
Tijdens mijn zoektocht naar een dieper begrip ontdekte ik tot mijn verbazing een aanzienlijke kennislacune en dat er maar weinig uitgebreide bronnen waren over bewuste, intuïtieve dans. Ik heb urenlang gezocht op websites, in artikelen en video's, in de hoop iets te vinden dat weerspiegelde wat Hana ons had geleerd. Ik kon niets vinden dat de essentie van haar werk ving. Toen, tijdens het Parallel Festival in september 2023, omringd door prachtige muziek, natuur en een gevoel van verbondenheid, viel het kwartje. Ik zou de gids schrijven die ik zelf altijd nodig had gehad en deze kennis delen met anderen die er misschien ook naar op zoek waren.
Gedreven door jarenlange persoonlijke aantekeningen, uitgebreid wetenschappelijk onderzoek en een onverzadigbare nieuwsgierigheid, stortte ik me volledig op dit project. Wat begon als een simpel idee, groeide al snel uit tot een ambitieuze missie: een uitgebreide handleiding vol technieken, oefeningen en inzichten over mindfulness, lichaamsbewustzijn, emotionele verbinding en het overwinnen van remmingen. Elke sessie op de dansvloer werd een laboratorium om deze ideeën te testen en te verfijnen, mijn begrip te verdiepen en een hernieuwde vreugde te ervaren in mijn eigen danspraktijk.
Naarmate mijn visie zich uitbreidde, realiseerde ik me dat ik nieuwe vaardigheden moest ontwikkelen, met name in het creëren van veilige ruimtes, het begeleiden van groepen, het opbouwen van vertrouwen en het begrijpen hoe beweging diepe emotionele reacties en veranderde bewustzijnstoestanden kan oproepen. In september 2024, wederom tijdens het Parallel Festival, ervoer ik een krachtig inzicht: deze kennis was niet iets om voor mezelf te houden, maar moest breed gedeeld worden. Dat besef inspireerde de oprichting van DanceResource.org - een non-profit, open-source platform voor dansers, begeleiders, onderzoekers en nieuwsgierige nieuwkomers om beweging te verkennen als een pad naar zelfbewustzijn, heling, verbinding en transformatie. Vastbesloten om verder te groeien, schreef ik me in september 2024 in bij het Center for Integrative Development (CIR). Een paar maanden later, in december, begon ik een mentorschap met Alexey Kuzmin, een ervaren docent met meer dan tien jaar ervaring in het leiden van workshops over bewuste dans. Uiteindelijk, in maart 2025 - na twintig jaar in de IT-wereld - waagde ik de sprong. Ik verliet mijn baan om me volledig aan het pad van de dans te wijden.
Deze gids is meer dan een handleiding; het is een getuigenis van de transformerende kracht van dans, een eerbetoon aan Hana's nalatenschap en een uitnodiging aan iedereen die ooit de hartslag van muziek in zich heeft gevoeld. Mijn diepste wens is dat anderen door deze oefening de grenzeloze vrijheid en authenticiteit zullen ontdekken die in hun lichaam schuilt – net zoals ik dat deed op die onvergetelijke avond, al die jaren geleden.
