Conscious Dance Practices/InnerMotion/The Guidebook/Why I Wrote This Guidebook/pl: Difference between revisions
Machine translation by bot |
Machine translation by bot |
||
| Line 3: | Line 3: | ||
Od tamtej chwili kluby techno stały się moim sanktuarium i szkołą. Każda noc spędzona na tańcu wprowadzała mnie w tętniącą życiem społeczność – wybraną rodzinę pełną inspirujących ludzi i przełomowych pomysłów. Potężna energia belgradzkiej sceny rave w latach 90. stanowiła idealne tło dla mojego rozwoju i eksploracji. Taniec stał się czymś więcej niż tylko hobby; przekształcił się w istotną praktykę, pomagającą mi radzić sobie ze stresem, przetwarzać emocje i odzyskiwać kontakt z samym sobą. Nawet dzisiaj, trzydzieści dwa lata później, klubowanie pozostaje nieodłączną częścią mojego życia, cenionym rytuałem radości, odprężenia i samopoznania. | Od tamtej chwili kluby techno stały się moim sanktuarium i szkołą. Każda noc spędzona na tańcu wprowadzała mnie w tętniącą życiem społeczność – wybraną rodzinę pełną inspirujących ludzi i przełomowych pomysłów. Potężna energia belgradzkiej sceny rave w latach 90. stanowiła idealne tło dla mojego rozwoju i eksploracji. Taniec stał się czymś więcej niż tylko hobby; przekształcił się w istotną praktykę, pomagającą mi radzić sobie ze stresem, przetwarzać emocje i odzyskiwać kontakt z samym sobą. Nawet dzisiaj, trzydzieści dwa lata później, klubowanie pozostaje nieodłączną częścią mojego życia, cenionym rytuałem radości, odprężenia i samopoznania. | ||
Przez wiele lat tańczyłam wyłącznie instynktownie, bez struktury i wskazówek. To się zmieniło w 2016 roku, kiedy moja podróż nabrała nowego, potężnego kierunku dzięki mojej psychoterapeutce i mentorce, Hanie Stamatović. Zaprosiła mnie na jeden ze swoich warsztatów Open Floor, oferujących unikalne połączenie ruchu i eksploracji psychologicznej. Już od pierwszej sesji byłam zafascynowana. Zaczęłam rozumieć, że taniec to nie tylko aspekt fizyczny, ale może być głęboko uzdrawiający, transformujący i odkrywczy. Nauki Hany na temat ucieleśnienia, uziemienia, uważności i ekspresji emocjonalnej poruszyły we mnie głęboką strunę. Zaczęłam skrupulatnie dokumentować każdy wgląd i ćwiczenie, chętna, by utrwalić wszystko, czego się nauczyłam. | |||
<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | ||
Revision as of 10:47, 15 February 2026
Wszystko zaczęło się pewnej nocy w 1993 roku. Byłam niespokojną trzynastolatką, kipiącą z niecierpliwości na swój pierwszy rave. Gdy stałam w swoim pokoju, niepewna, czego się spodziewać, weszła moja starsza siostra, uśmiechnęła się i dała mi prostą radę: „Po prostu zamknij oczy, posłuchaj muzyki i tańcz”. Posłuchałam jej rady i to było dokładnie to, czego potrzebowałam. Rzadko wcześniej tańczyłam do takiej muzyki, ale tej nocy, gdy elektroniczne bity wypełniły pokój, zamknęłam oczy i zaczęłam się ruszać. To było niesamowite uczucie i od razu to pokochałam! Czułam się tak, jakby coś we mnie czekało na ten konkretny moment. Nie zdawałam sobie z tego sprawy, ale ta noc rozpaliła we mnie więź z muzyką i ruchem, która ukształtowała resztę mojego życia.
Od tamtej chwili kluby techno stały się moim sanktuarium i szkołą. Każda noc spędzona na tańcu wprowadzała mnie w tętniącą życiem społeczność – wybraną rodzinę pełną inspirujących ludzi i przełomowych pomysłów. Potężna energia belgradzkiej sceny rave w latach 90. stanowiła idealne tło dla mojego rozwoju i eksploracji. Taniec stał się czymś więcej niż tylko hobby; przekształcił się w istotną praktykę, pomagającą mi radzić sobie ze stresem, przetwarzać emocje i odzyskiwać kontakt z samym sobą. Nawet dzisiaj, trzydzieści dwa lata później, klubowanie pozostaje nieodłączną częścią mojego życia, cenionym rytuałem radości, odprężenia i samopoznania.
Przez wiele lat tańczyłam wyłącznie instynktownie, bez struktury i wskazówek. To się zmieniło w 2016 roku, kiedy moja podróż nabrała nowego, potężnego kierunku dzięki mojej psychoterapeutce i mentorce, Hanie Stamatović. Zaprosiła mnie na jeden ze swoich warsztatów Open Floor, oferujących unikalne połączenie ruchu i eksploracji psychologicznej. Już od pierwszej sesji byłam zafascynowana. Zaczęłam rozumieć, że taniec to nie tylko aspekt fizyczny, ale może być głęboko uzdrawiający, transformujący i odkrywczy. Nauki Hany na temat ucieleśnienia, uziemienia, uważności i ekspresji emocjonalnej poruszyły we mnie głęboką strunę. Zaczęłam skrupulatnie dokumentować każdy wgląd i ćwiczenie, chętna, by utrwalić wszystko, czego się nauczyłam.
One unforgettable workshop became a turning point in how I related to dance. For the final session of our seven-week cycle, we were invited to come in costume as a way to embody and express a new version of ourselves that had emerged through the dance process. I chose to turn my hands into living reminders of everything Hana had taught me, covering them with symbols that formed a kind of “cheat sheet” based on the notes I had collected over the years.
At our next therapy session, Hana asked me, “How would you feel about becoming a teacher of a practice like this? You’re a natural. Both your parents are teachers, and your detailed notes, combined with your scientific mind, would make you excellent at it.” I laughed and said, “Nooo, that’s not for me - I can’t see myself teaching a group of people.” Yet, within three years, everything had dramatically changed.
When Hana passed away on November 4th, 2022, our dance community was left heartbroken. She had a rare ability to guide people toward a deeper connection with themselves through dance. There was something extraordinary about the way she held space, it was calm, intuitive, and full of presence and love. She didn’t just teach movement; she helped people feel safe enough to be fully themselves. Through her work, many of us experienced breakthroughs we didn’t even know we needed. She was truly one of a kind. After her death, I felt a quiet but strong pull to keep exploring the knowledge about dance she had shared with me.
As I searched for deeper understanding, I was surprised to discover a significant gap in knowledge and there were very few comprehensive resources on conscious, intuitive dance. I spent hours digging through websites, articles, and videos, hoping to find something that reflected what Hana had taught us. I couldn’t find anything that captured the essence of her work. Then, at the Parallel Festival in September 2023, surrounded by beautiful music, nature, and a sense of belonging, something clicked. I would write the guide I had always needed and share this knowledge with others who might be searching too.
Fueled by years of personal notes, extensive scientific research, and relentless curiosity, I began pouring myself into this project. What started as a simple idea rapidly evolved into an ambitious mission - a comprehensive manual filled with techniques, exercises, and insights on mindfulness, embodiment, emotional connection, and transcending inhibition. Each session on the dance floor became a laboratory for testing and refining these ideas, deepening my understanding and bringing newfound joy to my own dance practice.
As my vision expanded, I realized I needed to develop new skills, especially in creating safe spaces, guiding groups, building trust, and understanding how movement can evoke deep emotional responses and altered states of consciousness. Then, in September 2024, once again at the Parallel Festival, I experienced another powerful insight: this knowledge wasn’t something to keep to myself, it needed to be shared widely. That realization inspired the creation of DanceResource.org - a non-profit, open-source platform for dancers, facilitators, researchers, and curious newcomers to explore movement as a path to self-awareness, healing, connection, and transformation. Determined to grow further, I enrolled in the Center for Integrative Development (CIR) in September 2024. A few months later, in December, I began mentorship with Alexey Kuzmin, an experienced teacher with over a decade of leading conscious dance workshops. Finally, in March 2025 - after twenty years in the IT world - I took the leap. I left my job to dedicate myself fully to the path of dance.
This guide is more than a manual; it is a testament to the transformative power of dance, a tribute to Hana’s legacy, and an invitation to anyone who has ever felt the pulse of music stirring within. My deepest wish is that through this practice, others will discover the boundless freedom and authenticity waiting to emerge from within their bodies - just as I did on that unforgettable night, all those years ago.
