InnerMotion - คู่มือ - เหตุผลที่ฉันเขียนคู่มือเล่มนี้
ทุกอย่างเริ่มต้นในคืนหนึ่งของปี 1993 ฉันเป็นเด็กหญิงอายุสิบสามปีที่กระสับกระส่ายและตื่นเต้นกับความคาดหวังที่จะได้ไปงานเรฟครั้งแรก ขณะที่ฉันยืนอยู่ในห้องด้วยความไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่สาวของฉันเดินเข้ามา ยิ้ม และให้คำแนะนำง่ายๆ ว่า “แค่หลับตา ฟังเพลง แล้วก็เต้น” ฉันทำตามคำแนะนำของเธอ และมันก็คือสิ่งที่ฉันต้องการอย่างแท้จริง ฉันแทบไม่เคยเต้นกับเพลงแบบนั้นมาก่อน แต่ในคืนนั้น ขณะที่จังหวะอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่มไปทั่วห้อง ฉันหลับตาและเริ่มขยับตัว มันรู้สึกวิเศษมากและฉันก็รักมันทันที! ราวกับว่ามีบางสิ่งในตัวฉันรอคอยช่วงเวลานั้นอยู่ ฉันไม่รู้ตัวในตอนนั้น แต่คืนนั้นได้จุดประกายความเชื่อมโยงกับดนตรีและการเคลื่อนไหวที่จะหล่อหลอมชีวิตที่เหลือของฉัน
นับจากนั้นเป็นต้นมา คลับเทคโนกลายเป็นสถานที่หลบภัยและโรงเรียนของฉัน ทุกคืนที่ใช้เวลาไปกับการเต้นรำทำให้ฉันได้รู้จักกับชุมชนที่มีชีวิตชีวา ครอบครัวที่ฉันเลือกเองซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนที่สร้างแรงบันดาลใจและแนวคิดที่เปลี่ยนแปลงชีวิต พลังอันทรงอิทธิพลของวงการเรฟในเบลเกรดช่วงทศวรรษ 1990 เป็นฉากหลังที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเติบโตและการสำรวจของฉัน การเต้นรำกลายเป็นมากกว่างานอดิเรก มันพัฒนาไปสู่การปฏิบัติที่สำคัญ ช่วยให้ฉันจัดการกับความเครียด ประมวลผลอารมณ์ และเชื่อมต่อกับตัวเองอีกครั้ง แม้กระทั่งทุกวันนี้ สามสิบสองปีต่อมา การไปเที่ยวคลับยังคงเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของฉัน เป็นพิธีกรรมอันล้ำค่าเพื่อความสุข การปลดปล่อย และการค้นพบตนเอง
เป็นเวลาหลายปีที่ฉันเต้นรำด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ โดยปราศจากโครงสร้างหรือคำแนะนำใดๆ จนกระทั่งปี 2016 การเดินทางของฉันได้ก้าวไปในทิศทางใหม่ที่ทรงพลัง ต้องขอบคุณ ฮานา สตามาโตวิช นักจิตบำบัดและที่ปรึกษาของฉัน เธอเชิญฉันเข้าร่วมเวิร์คช็อป Open Floor ของเธอ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างการเคลื่อนไหวและการสำรวจทางจิตวิทยาอย่างลงตัว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เข้าร่วม ฉันก็ติดใจทันที ฉันเริ่มเข้าใจว่าการเต้นรำไม่ใช่แค่เรื่องทางกายภาพ แต่สามารถเยียวยา เปลี่ยนแปลง และเปิดเผยสิ่งต่างๆ ได้อย่างลึกซึ้ง คำสอนของฮานาเกี่ยวกับการรับรู้ร่างกาย การยึดมั่น การมีสติ และการแสดงออกทางอารมณ์ ได้สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งในตัวฉัน และฉันพบว่าตัวเองจดบันทึกทุกความเข้าใจและแบบฝึกหัดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ด้วยความกระตื่นร้นที่จะเก็บรักษาทุกสิ่งที่ฉันเรียนรู้เอาไว้
เวิร์คช็อปที่น่าจดจำครั้งหนึ่งกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ฉันมองการเต้นรำแตกต่างออกไป ในช่วงสุดท้ายของหลักสูตรเจ็ดสัปดาห์ เราได้รับเชิญให้แต่งกายด้วยชุดแฟนซีเพื่อแสดงออกถึงตัวตนใหม่ที่เกิดขึ้นผ่านกระบวนการเต้นรำ ฉันเลือกที่จะเปลี่ยนมือของฉันให้เป็นเครื่องเตือนใจที่มีชีวิตถึงทุกสิ่งที่ฮานะสอนฉัน โดยการเขียนสัญลักษณ์ต่างๆ ลงบนมือ ซึ่งเป็นเหมือน "คู่มือลัด" ที่อิงจากบันทึกที่ฉันรวบรวมไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ในการบำบัดครั้งต่อไป ฮานะถามฉันว่า “คุณคิดอย่างไรกับการเป็นครูสอนการฝึกฝนแบบนี้ คุณมีพรสวรรค์ พ่อแม่ของคุณทั้งคู่เป็นครู และบันทึกรายละเอียดของคุณ รวมกับความคิดเชิงวิทยาศาสตร์ของคุณ จะทำให้คุณทำได้ดีเยี่ยม” ฉันหัวเราะและพูดว่า “ไม่ นั่นไม่ใช่สำหรับฉัน ฉันนึกภาพตัวเองสอนคนกลุ่มใหญ่ไม่ออก” แต่ภายในสามปี ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
เมื่อฮานาจากไปเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2022 ชุมชนนักเต้นของเราต่างเสียใจอย่างสุดซึ้ง เธอมีความสามารถพิเศษในการนำพาผู้คนไปสู่การเชื่อมต่อกับตัวเองอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นผ่านการเต้นรำ มีบางสิ่งที่ไม่ธรรมดาในวิธีที่เธอสร้างบรรยากาศ มันสงบ เป็นธรรมชาติ และเต็มไปด้วยการมีอยู่และความรัก เธอไม่ได้แค่สอนการเคลื่อนไหว แต่เธอช่วยให้ผู้คนรู้สึกปลอดภัยมากพอที่จะเป็นตัวเองได้อย่างเต็มที่ ผ่านงานของเธอ พวกเราหลายคนได้พบกับความก้าวหน้าที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราต้องการ เธอเป็นคนที่ไม่เหมือนใครอย่างแท้จริง หลังจากที่เธอเสียชีวิต ฉันรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่เงียบแต่แรงกล้าที่จะสำรวจความรู้เกี่ยวกับการเต้นรำที่เธอได้แบ่งปันกับฉันต่อไป
ขณะที่ฉันค้นหาความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ฉันก็ประหลาดใจที่พบว่ามีช่องว่างทางความรู้ที่สำคัญ และมีแหล่งข้อมูลที่ครอบคลุมเกี่ยวกับการเต้นรำอย่างมีสติและเป็นธรรมชาติอยู่น้อยมาก ฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหาเว็บไซต์ บทความ และวิดีโอ โดยหวังว่าจะพบสิ่งที่สะท้อนถึงสิ่งที่ฮานาสอนเรา ฉันไม่พบสิ่งใดที่จับแก่นแท้ของงานของเธอได้ แล้วในงาน Parallel Festival เดือนกันยายน ปี 2023 ท่ามกลางเสียงดนตรีอันไพเราะ ธรรมชาติ และความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในใจ ฉันจะเขียนคู่มือที่ฉันต้องการมาตลอด และแบ่งปันความรู้เหล่านี้ให้กับคนอื่นๆ ที่อาจกำลังค้นหาอยู่เช่นกัน
Fueled by years of personal notes, extensive scientific research, and relentless curiosity, I began pouring myself into this project. What started as a simple idea rapidly evolved into an ambitious mission - a comprehensive manual filled with techniques, exercises, and insights on mindfulness, embodiment, emotional connection, and transcending inhibition. Each session on the dance floor became a laboratory for testing and refining these ideas, deepening my understanding and bringing newfound joy to my own dance practice.
As my vision expanded, I realized I needed to develop new skills, especially in creating safe spaces, guiding groups, building trust, and understanding how movement can evoke deep emotional responses and altered states of consciousness. Then, in September 2024, once again at the Parallel Festival, I experienced another powerful insight: this knowledge wasn’t something to keep to myself, it needed to be shared widely. That realization inspired the creation of DanceResource.org - a non-profit, open-source platform for dancers, facilitators, researchers, and curious newcomers to explore movement as a path to self-awareness, healing, connection, and transformation. Determined to grow further, I enrolled in the Center for Integrative Development (CIR) in September 2024. A few months later, in December, I began mentorship with Alexey Kuzmin, an experienced teacher with over a decade of leading conscious dance workshops. Finally, in March 2025 - after twenty years in the IT world - I took the leap. I left my job to dedicate myself fully to the path of dance.
This guide is more than a manual; it is a testament to the transformative power of dance, a tribute to Hana’s legacy, and an invitation to anyone who has ever felt the pulse of music stirring within. My deepest wish is that through this practice, others will discover the boundless freedom and authenticity waiting to emerge from within their bodies - just as I did on that unforgettable night, all those years ago.
